الهي بي پناهان را پناهي پناهي ده بر ما

برای غیرتت برای کودک چشم به انتظارت برای همسرت که دل از تو کند و به بی بی دادبرای جوانمردی اتبرای شرافتتبرای از خود گذشتگی و ایثارتبرای معرفت و مرامت در یک کلام برای مردانگیتبرای اینکه در راه حفظ حرم همچون حسین سر میدهیو همچون عباس دستهایت را...مینویسم برای بی بی زینب (س) که تو ای مدافع حرم عباس زمانی.... دعا کن تا من هم مدافع حرم باشم......................... الهي بي پناهان را پناهي پناهي ده بر ما...

الهی گر تو دستم نگیری که خواهد گیرد

پس دستم بگیر ای دست گیر ...........

الهي بي پناهان را پناهي پناهي ده بر ما...

ای تمام آرزویمغم تو شد آبرویم آقا درد دل زیادهاز کجا برات بگویم تویی اوج مهربونیای همای آسمونی من به دنبال تو هستمکه شاید بدی نشونی من با تو ترانه ساختمندیده دل به تو باختم تو رو بعضی وقتا دیدماما افسوس نشناختم ای گل باغ و بهارمای همه دار و ندارم آرزومه وقت مردنسر رو شونه هات بذارم دیگه بسه این جداییکی میشه آقا بیایی با نوای دل می خونممهدی زهرا کجایی عاشقی بی کس و کارمغم ندارم تو رو دارم باشه منتظر می مونمبیایی سر مزارم تویی آرزوی زهراشبنم وضوی زهرا بیا آقا بسه دوریمرهم بازوی زهرا آقاجون تو رو ندیدمفقط از چشات شنیدم اما با این همه دوریندیده تو رو خریدم آقاجون بذار ببینم چون که من فقط شنیدم دیگه خسته شدم از بسعکس جمکران خریدم آقاجون بذار ببینمچون که من فقط شنیدم دیگه خسته شدم از بسعکس شیش گوشه خریدم ای تمام آرزویم غم تو شد آبرویم آقا درد دل زیادهاز کجا برات بگویم الهي بي پناهان را پناهي پناهي ده بر ما...

استادی جوان را از اصفهان دعوت کرده ایم تا برایمان معرفت نفس بگوید. شب اول که ایشان وارد هیئت شدند خودشان هم به این نتیجه رسیده بودند که این مباحث برای مطرح شدن در فضای هیئتی خیلی سنگین است اما با اصرار و یکدندگی ما مجبور به طرح بحث شدند. در این میانه چند نکته مهم قابل تامل است:1. این همه سال من و امثال من پای منبر ها رفته ایم و برایمان از خدا و دین خدا گفته اند. و چقدر تلاش کرده اند که به زور ما را به این نتیجه برسانند که خدا هست. اما هیچ دلیل موجهی برای ادعایشان به ما ارائه نکردند. این شب ها و در خلال مباحث معرفت نفس به این می اندیشیدم که در کتاب های دینی دبیرستان و در این همه سال منبر ها چه کم فروشی در امر دین کرده اند و چه بد فهمی. برای اثبات خدایی که در درون خود ما بود چقدر ما را به دیگران حواله دادند که آنچه خود داشت ز بیگانه تمنا می کرد.2. دوستی از بچه های هیئت به من می گفت: این همه سال هیئت رفتم و حرف تکراری شنیدم. به شوخی می گفت: از همین الان می دانم که سخنرانان محرم چه چیزی در مورد امام حسین می خواهند تکرار کنند. اما صحبت های این چند شب درباره معرفت نفس را هیچ وقت د الهي بي پناهان را پناهي پناهي ده بر ما...

حاج ميرزا جواد آقا مى فرمودند : يك روز در نجف ، پيش استادم آمدم و به او گفتم : درس را خوب ياد نمى گيرم ، مغزم هم كم ندارد ، خيلى حافظه و گيرندگى من خوب است ، اما اين درس هايى را كه شما مى گوييد- حكمت الهى ، عرفان يا فقه - خوب ياد نمى گيرم، نشاطى هم ندارم. سر درس دوست ندارم كه گوش بدهم، كسل هستم. مشكل دارم؟ مشکل کجاست؟ استادم گفت: اهل كجا هستى؟ گفتم: تبريز. گفت: چند وقت است كه به نجف آمده اى؟ گفتم: چهار سال است. گفت: در نجف قوم و خويش دارى؟ گفتم: بله. گفت: كيست؟ گفتم: خاله زاده ام هست. گفت: چه كار مى كند؟ گفتم: او هم طلبه است. گفت: ميانه ات با او صاف نيست؟ گفتم: نه، صاف نيست. بالاخره حسادت، غرور و كبر در قوم و خويش ها هست. گفت: مى خواهى درس متوجه شوى و قلبت را روشن كنم؟ گفتم بله . گفت بايد از خود بگذرى. درس كه تمام شد، زودتر مى روى و كفش پسر خاله ات را جفت مى كنى. گفتم: من؟! گفت : بله، همه مشكل تو از همين «من» است ! الهي بي پناهان را پناهي پناهي ده بر ما...